2012 ജൂൺ 13, ബുധനാഴ്‌ച

അന്നു രാത്രി കണ്ണിലെ
കാര്‍മേഘങ്ങളെ കുത്തി
മഴ പെയ്യിച്ചതെന്തിനാണ് ?
സദയം നിന്‍റെ കാലടികളെ
ചുംബിച്ചതിനോ ?
അതോ,
ചോര്‍ന്നോലിക്കുന്നതായിട്ടും
ഹൃദയത്തില്‍,വെയില്‍ വീഴാ
മഴ വീഴാ മൂലയില്‍ നിന്നെ
സദാ പ്രതിഷ്ട്ടിച്ചതിനോ ?
പറയു,
ജലത്തിന്റെ തിരമുറിയാ
പ്രവാഹമായിരുന്നു അതു
ഒരര്‍ത്ഥത്തില്‍ ജീവിതം തന്നെ !
വേനലിനു വേണ്ടി ഞാന്‍
വൃഥാ കാത്തിരിക്കുന്നു .
വാക്കുകളുടെ അരം
എന്റെ നിറമുറിവില്‍
ചോര നക്കി.
ഇനിയും ഞാന്‍ പറയും
നിഴല്‍ പോലെ നിന്നില്‍
മാഞ്ഞുപോവാനാനേനിക്കിഷ്ടം.
പക്ഷെ നിഴല്‍ വണ്ടിയുടെ
കാവല്‍ക്കാരി,നീ അന്നു പിച്ചി -
ചീന്തി എടുത്തുപോയത്
മിടിച്ചിട്ടും ഇനി കാര്യമില്ലാത്ത
ഹൃദയം മാത്രമല്ല ,
ഒരു കൂട്ടിനു ആകെയുണ്ടായിരുന്ന
നിഴലും കൂടിയായിരുന്നു.

അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:

ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ