ഒരു പൂവിന്റ്റെ സുഗന്ധം
നുകര്ന്നപ്പോഴേക്കും ഞാന് തളര്ന്നു
ഇനിയും ആയിരം പൂക്കളുടെ
സൗകുമാര്യം എന്നെ അതിശയിപ്പിക്കും
എന്നറിയാതെ.
കാറ്റിലൂടെ ഏതോ പൂവിന്റെ ഗന്ധം
എന്നിലെത്തുംപോഴൊക്കെ ഞാന് കരഞ്ഞു !
എന്ടെ ചുമരില് ഒരു ചെറിയ ദ്വാരമാണ്
അതിന്റെ ഉറവിടം എന്നറിയാതെ.
മഴ കണ്ണുകള് കവിഞ്ഞു
ഒഴുകി പരന്നപ്പോഴും, എന്ടെ
മൃത സ്വപ്നങ്ങള്ക്ക്
ശവംനാറിപ്പൂക്കളുടെ ഗന്ധമുണ്ടായിരുന്നു...
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ